Buitenspelen in tijden van corona

Maart 2020. Corona. Alles valt stil. Sjokkende peuters en kleuters die verplicht bij hun ouders moeten blijven. Geen kinderen uit de basisschoolleeftijd. Hier en daar een paar pubers. Volwassenen die hun verplichte wandelingetje draaien. Na een paar weken hebben ze het wel gezien.Toen begon er bij mij iets te borrelen..

Samen met mama en de baby naar buiten

Het begon met een idee om de lange saaie straat wat interessanter te maken. Die saaie wandelingetjes konden naar mijn mening best iets aantrekkelijker. Ik dacht aan een hinkelbaan die over de hele lengte van de auto-luwe straat zou lopen, zodat er onderweg steeds iets te doen zou zijn.

Ik maakte samen met wat gezinnen uit de buurt twaalf cirkels met daarin de tafels van 1 t/m 12. Dan heb je een work-out voor de ouders terwijl de kinderen spelenderwijs kunnen rekenen. Het maken van die cirkels bleek bovendien een geweldige manier om de anderhalve meter afstandsregel voor jonge kinderen heel zichtbaar te maken. 

Dat deed ik met een tak en een kapuchonkoord. Een tak is veiliger dan een stok, omdat die niet wegrolt als je er onverhoeds op trapt. Maak aan het koord aan de ene kant een lus en aan de andere kant een kraal of stokje vast die je in je hand kunt klemmen.

Een tak met een touw als reuzenpasser

Eén kind houdt de stok op de grond en de ander haakt het lusje om de onderkant. Hou dan het andere eind van het koord in de palm van je hand en neem een krijtje tussen duim en wijsvinger. Trek het koord strak en loop achterwaarts rondom de stok. Voilà, daar is je cirkel! Het verdelen van de cirkel in tien stukken is ook weer een lekkere kluif. Laat ze maar meten met hun lijf, meestal kunnen kinderen vanaf een jaar of zeven dit met een beetje hulp wel uitvogelen.

De tafels moesten ook voor jongere kinderen herkenbaar en bruikbaar zijn, dus met plaatjes waarop je kan stappen, springen en tellen. Toen viel me in dat je de figuurtjes in de cirkels het beste met eenvoudige droedels kunt invullen, zodat elke stoeptafel een herkenbaar geheel wordt. Droedels zijn repeterende bewegingen waaruit vanuit een simpele beweging een figuurtje ontstaat. Veel mensen doen dit van nature tijdens vergaderingen of telefoneren. Het brengt namelijk je brein tot rust en je kunt je daardoor beter focusssen.

Het leren van de droedels gaat bij kinderen het best via een liedje. Het herhalen van steeds hetzelfde patroontje is weer goed voor de schrijfbeweging en is ook nog een geweldige oefening voor het brein. Isabel van Duijne maakte er als droedeljuf leuke filmpjes bij zodat er ook thuis gedroedeld kan worden.

Al doende kwamen er spelletjes bij om de gezinnen wat meer mogelijkheden te bieden. Daarna kwam er taal bij, en woordgrapjes verschenen waar ook volwassenen zich mee vermaakten. Klein of groot, dat maakt niet uit. Eén cirkel kan al voor veel speelplezier zorgen. Let vooral op waar de kinderen zelf mee komen en ga erin mee. Alles mag, het is hun speelplek. Het lijkt me leuk om in een buurt-app te laten zien wat er op straat gebeurd.

Of alle plannen lukken? Geen idee. Ik ga niet sturend maar verleidend zijn, met veel ruimte voor ieders invallen.

Blijf je ook deze zomer met je hele buurt thuis? En wil je ook zoiets doen?

Doe dan mee aan mijn nieuwe online avontuur met stoepkrijt: Stoeptafels!

  • Dit online avontuur start ongeveer half mei 2020..
  • Het is tot 1 september gratis, je hoeft niet te betalen!

Klik hier om je aan te melden voor het STOEPTAFELS avontuur…